Bugün zalimi değil mazlumu cezalandıran bu düzen ve onun sürekliliğiyle ayakta kalan uluslararası toplum, inandığını iddia ettiği değerleri bir kenara bırakarak İsrail barbarlığının yanında saf tutmaktadır. Bu koşullar altında uluslararası toplum, ABD'nin sözde barış planı sayesinde belki kısa süreli bir rahatlama sağlayabilir; ancak ikircikli tutumunu sürdürdüğü, halkların artan taleplerine yanıt vermediği ve savunduğu değerleri, kendi üyelerinden biri olan İsrail'in saldırganlığının önüne koymadığı sürece mevcut düzeni sürdürmesi mümkün görünmemektedir.

İsrail, sadece bölgesel bir rakip değil aynı zamanda hem Türkiye hem de İran için ontolojik bir tehdittir. Başka bir ifadeyle İsrail, sadece bölgesel gücü maksimize etmenin değil toprak anlamında bir genişlemenin de peşindedir. İki ülkenin İsrail'i yarın daha büyük ve baş edilemez bir tehdit haline gelmeden önce durdurması elzemdir.

İsrail'in Refah'a düzenlediği operasyonda geri adım atma ihtimali, Gazze'nin düşmesi ve Hamas'ın kaybetme ihtimalinden daha fazla görünmektedir. İsrail'in geri çekilmesini sağlayacak olan, Kassam'ın bütün varlığıyla mücadeleye girişecek olmasıdır. Buna ilaveten, birtakım dış gelişmeler de mevcuttur.

Bugün Gazze'yi savunmak aslında çocuklarımızın geleceğini savunmak anlamına gelmektedir. Şimdi Gazze'yi savun(a)mazsak yarın savunacak çocuklarımız bile kalmayabilir. O yüzden Gazze'yi savunmak sadece Filistin'i değil aynı zamanda Türkiye'yi savunmaktır.

Olası bir kara harekatının her iki taraf için de zayiatı arttıracağı açıktır. İsrail için bundan önceki bütün kara harekatları hep hüsran ile sonuçlanmıştır. Böylesine hazır bir Hamas'ın içeride İsrail kara birliklerine neler yaşatacağı herkesçe tahmin edilmekte ve İsrail tarafından bilinmektedir.