“İrancılık” olgusu yalnızca dış politika meselesi değil; ulusal bilinç ve jeopolitik farkındalık meselesi olarak ele alınmalıdır. Çünkü Türkiye'nin bölgesel geleceği, başkalarının anlatılarına eklemlenmekte değil, kendi hikayesini kurmasında saklıdır.

Amerika kölelik, ırkçılık, yerli halkların soykırımı gibi günahlarıyla yüzleşmek adına liberalizmin köklerini sorgularken; Avrupa sömürgecilik, faşizm ve soykırımlarla dolu geçmişine rötuş atıp kültürel arınma arayışına yönelmeye başladı. Biri içindeki çeşitliliği idealize ederek kendi kimliğini bulanıklaştırdı; diğeri homojenliği idealize ederek kültürel çeşitliliği ortak kimlik potasında eritti. Şimdi ortada bir medeniyet çatısı değil, iki farklı travmanın yarattığı iki ayrı kimlik krizinden doğan yeni ve sessiz bir kavga var. Bu kez çatışma Doğu'ya karşı değil; Batı'nın aynasındaki kendi yansımasına karşı.