Güvenlik şemsiyesi, enerji arzı ve ekonomik bağımlılıklar, Avrupa'yı reaktif bir aktöre dönüştürüyor. “Stratejik özerklik” söylemi ise bu koşullarda bir hedef olmaktan çıkıp, retorik bir teselliye dönüşmüş durumda. Venezuela'da suskun kalan, Grönland'da sembolik açıklamalarla yetinen Avrupa, küresel güç mücadelesinde inisiyatif alamıyor.

Almanya'nın yeni savunma hamleleri, drone tehditleri, içerideki protesto yasakları ve dışarıdaki silah ambargoları ışığında, BM'ye aktif katılım yalnızca bir diplomatik tercih değil, stratejik bir zorunluluk olarak öne çıkıyor. Berlin, İsrail politikası ve ABD ile ilişkilerini zedelemeden uluslararası arenada görünürlüğünü korumak zorunda.