Bir ülke artık yalnızca askerî baskıyla değil; tedarik zincirlerinin manipülasyonu, finansal akışların yönlendirilmesi, enerji bağımlılıklarının derinleştirilmesi, dijital altyapılara yönelik görünmez müdahaleler veya bilgi alanında oluşturulan sistematik yönlendirmeler yoluyla da stratejik baskı altına alınabilmektedir. Dolayısıyla hibrit tehdit, savaş ile barış arasındaki çizginin giderek silikleştiği yeni dönemin temel güvenlik olgularından biri haline gelmiştir.

MİT'in 2024 yılı faaliyet raporu, Türkiye'nin artık sadece savunma pozisyonunda olmadığının, küresel ve bölgesel oyun kurucu olarak sahada olduğunun bir göstergesidir. Terörle mücadelede nokta operasyonlarla radikal hamleler yapılırken, istihbarat diplomasisi ile uluslararası krizlerde belirleyici rol oynanmıştır. Özellikle Gazze krizi, Türkiye'nin yalnızca bir bölgesel güç değil, küresel vicdanın sesi olma misyonunu da üstlendiğini göstermektedir.