Arendt'in “Kötülüğün Sıradanlığı” olarak tabir ettiği şekilde düşünmeme, sorgulamama ve itaat mekanizmalarını zorlayan İsrail, Gazze'deki yıkımı artık bir “olağan güvenlik politikası” ya da “zorunlu askeri tepki” olarak meşrulaştırmaya çalışmıştır. İsrail'in küresel topluma karşı sosyolojik bağlamda sürdürdüğü algı politikaları bir “doxa üretim süreci” olarak nitelendirilebilir. Buna göre İsrail'in asimetrik şiddeti; şiddetin doğal, yıkımın kaçınılmaz, kurbanın suçlu, direnişin ise terör olarak kodlandığı bir bilinçten ileri gelmektedir.