Baas rejiminin Batılı emperyalist güçlere karşı mücadele ettiğini savunanlar “Batılılarla işbirliği yapıldı ve şimdi de İsrail, Suriye'yi adım adım işgal ediyor” gibi bir algı oluşturmaya çalışıyor. Oysa Esed rejimi antiemperyalist değildi, hatta tam tersine emperyalizmin bir ürünüydü. Suriye toprakları Osmanlı'dan koparılıp Fransız manda yönetimi uygulandığında bu coğrafyanın etnik ve mezhepsel olarak analizini yapan emperyal güçler Nusayri unsurları bürokraside ve askeriyede istihdam ederek onların pozisyonlarını güçlendirmiştir.

Suriye sahasında değişen 13 yıllık iç savaş süreci değil, 61 yıllık Baas rejimidir. Fakat bundan öncesinde de Fransız mandası ile oluşturulan ayrıştırılmış bir yapı vardır. Nâsırizm dalgası ve Arap milliyetçiliği gibi Baas yönetiminde benimsenen nevi şahsına münhasır Arap Sosyalizmi, Suriye'de sadra şifa olmayan anlayışlar olarak geride kalmıştır. Birtakım referansların 60 yıl öncesine değil 100 yılı aşkın bir geçmişe yapılması boşuna değildir. Burada kastedilen yeni Osmanlıcılık romantizmi değildir. “Suriye Suriyelilerindir” şiarıyla hareket edilmesi Suriye'nin geleceğini sağlama almanın tek yoludur.

Atatürk'ü Kemalizm'in boyunduruğundan kurtarmak için yapılan ilk hamle Türkiye'de muhafazakâr bir parti olarak hükümet etmiş olan Demokrat Parti yıllarında gelmiştir. Atatürk'ü koruma kanunu henüz Türkiye'de sağ-sol tartışmalarının dahi alevlenmediği bir dönemde, 1950'li yılların başlarında yürürlüğe girmiştir. Yalnızca bu olay dahi Atatürk'ün ya da Atatürkçülüğün bir kesimin tekelinde olamayacağının delili niteliğindedir.