Kitap fuarları kalabalık üretmeye devam edebilir; ama okur üretmediği sürece bu kalabalık yalnızca geçici bir gürültü olarak kalır.

Siyonist Edebiyat örneğinde gördüğümüz gibi, edebiyat yalnızca estetik bir faaliyet değil; toplum mühendisliğinin, ulus inşasının ve hatta çatışmanın da temel araçlarından biri haline gelebiliyor. Bu nedenle her edebi metin, onu üreten zihniyetin aynasıdır ve eleştirel bir bilinçle okunmayı hak eder. Edebiyatı ‘zehirli' yapan şey onun doğası değil, kimlerin, hangi amaçlarla onu nasıl kullandığı hususudur.

İstiklal Marşı, dünya marşları arasında şiiriyeti en yüksek marştır. Mehmet Akif’in kaleme aldığı bu marş, tarihten silinmek istenen bir milletin nasıl ve hangi değerlerle ayağa kalktığının, küllerinden yeniden nasıl doğduğunun da açık bir belgesidir.

Cenap Şahabettin’in ifadesiyle “Akif, bizim yüzyılımızın değil, tarihimizin en büyük destan şairidir.” Ama onu sadece bir şair-yazar olarak ele almak, sadece İstiklal Marşı ile sınırlı tutmak ona yapılabilecek en büyük haksızlıklardan biridir.